امام حسین

 

 

 

درعرش مجلس غم أرباب عالم است

مشکى بپوش اى دل شیدا محرم است

غش کرد فاطمه به خدا محتشم بس است

باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

 

 

 

سلام من به محرم که برتر از رمضان است

همه شبش، شب قدر و فضیلتش به از آن است

 

 

 

نوکری ننگ است اما گاه دارد افتخار

هر که نوکر بر حسین گردید آقایی کند

 

 

باز محرم شد و دلها شکست

از غم زینب، دل زهرا شکست


باز محرم شد و لب تشنه شد

از عطش خاک، کمرها شکست


آب در این تشنگی از خود گذشت

چله به خون شد دل صحرا شکست


قاسم ولیلا همه در خون شدند

این چه غمی بود که دنیا شکست

 

امام صادق علیه السلام:

هر کسی که خدا خیر خواه او باشد،محبت امام حسین علیه السلام و زیارتش را در دل او می اندازد،

و هر کس که خدا بد خواه او باشد کینه و خشم امام حسین علیه السلام و خشم زیارتش را در دل او می اندازد.

وسائل الشیعه ج 10ص388

 

از صحن هر حسینیه تا صحن کربلا
صد کوچه وا کنید، محرم رسیده است

عطری که از حوالی پرچم وزیده است

ما را به سمت مجلس آقا کشیده است

 

 

 

صدای پای محرم ز دور می آید

نوای ناله موسی ز طور می آید

 

 

 

قال رسول الله صلی الله علیه و آله:

حسین منی و انا منه. احب الله من احبه

بحار ج43 ص306

 

 

ما راه تو انتخاب کردیم، حسین

و ز غیر تو اجتناب کردیم، حسین

ما را اگر از حساب پروایى نیست

روی کرمت حساب کردیم، حسین

/ 1 نظر / 16 بازدید
mohamadali

خیلی جالب بود